over mensen, politiek.. en basket

Laat me beginnen met u te feliciteren.

En dat is niet cynisch bedoeld. U herinnert zich ongetwijfeld nog de uitspraken van enkele vooraanstaanden uit de werkgeversorganisaties die toen, na maanden van vruchteloze regeringonderhandelingen, het presteerden om te zeggen dat dit land beter af was zonder regering, dan met regering. Dan konden tenminste geen domme beslissingen worden genomen.Wel, premier, voor de sp.a is dat een onverantwoorde houding. Beter een regering dan geen regering. Dus, gefeliciteerd met uw premierschap na meer dan 9 maanden wachten. En als ik zeg “beter een regering dan geen regering”, dan houdt dat voor ons wel in dat het om een regering gaat die nu ook echt aan het regeren gaat.

En daar, premier, vrees ik dat het schoentje knelt.

“We gaan de mensen niets beloven dat we niet kunnen realiseren”. Het zijn uw woorden, premier, woorden die wel erg cynisch klinken.
Wanneer het over beloven gaat, is uw geloofwaardigheid helemaal verdwenen.
1. U zou niet toetreden tot een regering zonder dat BHV zou gesplitst zijn – de splitsing is verder weg dan ooit, de splitsing is zelf niet eens besproken tijdens uw regeringsonderhandelingen en u bent nu al tot de tweede regering op rij toegetreden.
2. U zou niet toetreden tot de regering zonder dat er een akkoord zou zijn over een grote staatshervorming – er is vandaag geen grote staatshervorming – en wordt u zelfs premier van deze regering
En nu speelt u dat spelletje nog een keer.
Nadat u tweemaal de Vlamingen heeft bezworen dat u en uw kartel niet tot een regering zouden toetreden zonder grote staatshervorming, zegt u nu zonder blikken of blozen dat u er over drie maanden uitstapt als er geen grote staatshervorming komt. Laat ons toe, premier, om aan uw straffe uitspraken te twijfelen.

En er zijn nog andere beloften:
3. Uw memorabele Rerum Novarum-belofte aan het ACW: belofte om 2 miljard extra te besteden aan sociale uitkeringen – na twee begrotingen onder Leterme, en nu een regeerakkoord is daarvan niets te zien. Niet verwonderlijk dat de christelijke arbeidersvleugel met voorzitter Renders zich nog deze week erg ongerust maakt.
4. Er is verder de belofte – persoonlijke belofte lees ik in de krant – aan de Gezinsbond om het kindergeld welvaartsvast te maken – ook daar komt niet van in huis.
5. En dan een laatste belofte die u niet bent nagekomen, heb ik gisteren vernomen uit de mond van Miet Smet. Méér dan één CD&V-vrouw in de regering had u met de hand op het hart beloofd. Ook die belofte bleek “gone with the wind”.

U zult het ons – de velen in Vlaanderen – dus niet kwalijk nemen dat we uw niet langer geloven.
“We gaan de mensen niets beloven dat we niet kunnen realiseren”, zei u hier in de Kamer.
Het zou moeten geweest zijn: “We gaan de mensen van alles beloven dat we niet kunnen realiseren”.
En u kunt nu toch echt niet ontkennen dat uw regeerakkoord geen opsomming is van vele beloften. Vele beloften, zonder concreet te worden, zonder te zeggen hoe, wanneer en in welke mate ze zullen worden ingevoerd.

En over de vaagheid van uw regeerakkoord is al veel gezegd. Ik ga dat niet meer herhalen.
Wel heb ik de vaagheid even opgeteld:
- 25 overwegingen, mogelijkheden, onderzoeken, eventuele beslissingen
- 15 plannen, strategieën zonder concrete invulling
- 12 opdrachten die aan derden worden uitbesteed
In totaal dus: 52 non-beslissingen op 43 pagina’s regeerakkoord.
En die vaagheid wordt soms zelfs bijna poëtisch. Laat me twee voorbeelden geven.
Op blz 6 onder de titel “Privé en werk beter op elkaar afstemmen”:
“de regering zal, IN OVERLEG met de sociale partners, NA EVALUATIE van het gebruik van de bestaande verlofsystemen, BESTUDEREN hoe bepaalde verlofstelsels … sterker en toegankelijker kunnen worden en … aangepast worden.”

En op blz 28 bij Justitie:
“Met het oog op een betere verdeling van de beschikbare middelen, zal de regering, IN OVERLEG met de betrokken actoren, een REFLECTIE maken over de omvang van de gerechtelijke arrondissementen. Deze REFLECTIE ZOU KUNNEN leiden tot het oprichten van een grote eerstelijnsrechtbank.

Wel Premier, het zou om te lachen kunnen, ware het niet dat het hier over ernstige zaken gaat.

Het ergste van dat alles, premier, is dat de grootste vaagheid precies die hoofdstukken betreft die de mensen het meest aangaat, het verhogen van de koopkracht, de stijgende prijzen. Terwijl u de misbruiken inzake de notionele intrestaftrek ongemoeid laat – goed voor 2 miljard belastingverlaging voor de bedrijven – verwijst u de stijgende voedsel- en energieprijzen, waar de mensen elke dag mee geconfronteerd worden, naar een observatorium. Een alibi om er niets aan te doen. Terwijl u – ondanks uw verkiezingsbelofte – geen mottenbaltaks heft op de superwinsten van Electrabel, verwijst u de belastingvermindering voor de werkende mens naar de Griekse kalender. Ten vroegste in het najaar bij de begroting gaat u kijken of er voor de mensen ook een belastingvermindering in zit. Samengevat, premier, aan de stijgende prijzen doet u gewoon niets, en de beloofde belastingvermindering is een fata morgana.

Maar laat me met een positieve noot afsluiten, premier. U heeft hier donderdag gezegd dat u elk constructief voorstel op waarde en haalbaarheid zal beoordelen. Dat is nieuw. Het is een nieuwe belofte. Het is nieuw omdat de sp.a-fractie sedert september het tegendeel heeft ervaren. De meerderheidsfracties wensten zelfs het debat niet aan te gaan over heel wat van onze voorstellen om onmiddellijk actie te ondernemen om de koopkracht van de mensen te herstellen, om ongerechtvaardigde prijsstijgingen tegen te gaan, om misbruiken en fiscale ontwijking tegen te gaan. Het is dus nieuw, een nieuwe belofte, nog maar eens een belofte. Maar we gaan u de kans geven, premier, om deze belofte waar te maken.
Ik heb hier voor u een 10-tal wetsvoorstellen. Wetsvoorstellen van mijn sp.a-fractieleden. Zij hebben de afgelopen 9 maanden, terwijl de oranje-blauwe partijen aan het kibbelen waren, gewerkt. Gewerkt hier in het parlement. Ik ga u die 10 wetsvoorstellen, allemaal constructieve voorstellen, overhandigen. Er zijn er zelfs bij die geen geld kosten. Ik denk aan de prijzencontrole, waar bv de Creg om vraagt. Maar het vereist politieke moed om die keuze te willen maken. We kijken er naar uit dat u uw belofte aan de oppositie zult houden. U heeft hier de kans om uw blazoen van de gebroken beloftes terug op te poetsen.

En tenslotte, premier, en ik vertolk hier de mening van velen in het land, medestanders van u en tegenstanders van u: Stop het geruzie, stop het gekibbel, stop de politieke spelletjes, en ga nu eindelijk aan het werk. Niet alleen uw 800.000 kiezers, maar alle Belgen hebben nu echt toch wel recht op een regering die de handen aan de ploeg slaat.